Soms zijn het juist de eenvoudige dagen die het mooiste laten zien waar ons gilde voor staat. Vandaag was zo’n dag.
Rond 11:00 uur stonden Patrick, Ed en Michael alweer in de kerk, precies op het moment dat de zondagochtenddienst op zijn einde liep. Terwijl de laatste kerkgangers naar buiten gingen en de pastoor nog even afrondde in de sacristie, waren wij in gedachten al met iets anders bezig: brouwen. Op het programma stond een grotere batch van de IPA die we een tijdje geleden voor het eerst hebben geprobeerd. Dit keer wilden we het serieuzer aanpakken, met een doel van ongeveer 35 liter.
Nog voordat alles helemaal stil was in de sacristie, liepen wij al met de brouwketel richting het stookhok. Het weer werkte ook mee: zon, frisse lucht en precies de sfeer die je wilt bij een brouwdag.
Zoals altijd begon het werk met de basis: schoonmaken, schoonmaken en nog eens schoonmaken. Daarna konden we aan de slag met het schroten van de mout, het verwarmen van het water en het maischen. Alles liep opvallend soepel. Voor we het wisten stonden we al te koken.
Toen het wort het kookpunt bereikte, werd de hop zorgvuldig afgewogen en toegevoegd. De geur van hop en mout vulde langzaam het brouwhok – altijd een van de mooiste momenten van de dag. Na het koken hebben we het bier snel teruggekoeld naar ongeveer 20 graden, waarna het wort het gistingsvat in kon. Gist erbij, goed afsluiten en het belangrijkste werk is gedaan.
Over twee à drie dagen gaan we nog een extra stap zetten: dry hopping. Daarbij voegen we opnieuw hop toe tijdens de vergisting. Dat zorgt voor die kenmerkende frisse en aromatische IPA-smaak waar we zo benieuwd naar zijn.
Bezoek uit onverwachte hoek
Wat deze brouwdag extra bijzonder maakte, was het bezoek dat we kregen. Vier geïnteresseerden kwamen langs om eens te kijken wat wij daar eigenlijk allemaal uitspoken in en rond de kerk. Het werd al snel een kleine rondleiding: door de kerk, langs de cave en natuurlijk naar het brouwhok.
Hun nieuwsgierigheid en ons enthousiasme zorgden ervoor dat de tijd voorbij vloog. Het blijft bijzonder om te merken hoe leuk mensen het vinden om te zien hoe wij, met relatief eenvoudige middelen, toch onze eigen bieren brouwen.
Alsof dat nog niet genoeg was, hadden we later op de middag ook nog afgesproken met Joop Boelsma, ambassadeur van Jopenbier. Hij was nieuwsgierig geworden naar ons kleine amateurbrouwclubje en kwam zelf eens kijken hoe wij dat allemaal aanpakken.
Ook aan Joop konden we ons verhaal vertellen: hoe we zijn begonnen, hoe we brouwen in en rond de kerk, en hoe we als gilde vooral plezier hebben in het samen brouwen.
Een klein gilde met een groot bereik
Het blijft eigenlijk wel bijzonder. Wij zijn tenslotte maar een amateurclubje dat brouwt met enthousiasme, geduld en een flinke dosis gezelligheid. Geen grote installaties, geen professionele brouwerij, gewoon een stel liefhebbers die graag samen bier maken.
En toch lijkt ons verhaal steeds verder te reiken. Mensen horen ervan, worden nieuwsgierig en komen een kijkje nemen.
Dat maakt zo’n dag extra leuk.
Nu begint het wachten
De ketels zijn weer schoongemaakt, het gistingsvat staat rustig zijn werk te doen en wij kijken alweer vooruit naar de volgende stap.
Zoals altijd bij brouwen begint nu misschien wel het moeilijkste deel: geduld hebben.
Over een paar weken weten we pas echt hoe deze IPA is geworden. Maar één ding weten we nu al zeker: het was weer een ouderwets gezellige brouwdag.
En daar doen we het uiteindelijk voor.
Laat ons weten wat je van dit bericht vond